A A A
  • 1931 - Kristín Gunnarsdóttir
  • 1979 - Jón Sigmundsson
  • 1980 - Birna Pálsdóttir
  • 1993 - Klara Alexandra Birgisdóttir
  • 1999 - Björn Ómar Egilsson
17.09.2017 - 08:14 | Vestfirska forlagiđ,Hallgrímur Sveinsson,Björn Ingi Bjarnason

Í tilefni Dýrafjarđarganga: - Ađ fortíđ skal hyggja á Rauđsstöđum í Borgarfirđi - 2. grein

Ţórarinn Ólafsson, bóndi á Rauđsstöđum. (Úr fórum Gunnars Ţórđarsonar frá Borg. Frá Bjargtöngum ađ Djúpi, Nýr flokkur 1. bindi.)
Ţórarinn Ólafsson, bóndi á Rauđsstöđum. (Úr fórum Gunnars Ţórđarsonar frá Borg. Frá Bjargtöngum ađ Djúpi, Nýr flokkur 1. bindi.)

Frá liðnum árum

Gísli Vagnsson á Mýrum skrifar svo í Ársrit Sögufélags Ísfirðinga 1977, í grein sem hann kallar Frá liðnum árum:

   „Það var vorið 1922 að ég gerðist heimilismaður að Rauðsstöðum í Auðkúluhreppi. Þá bjuggu þar hjónin Þórarinn Ólafsson frá Múla í Gufudalssveit og Sigurrós Guðmundsdóttir frá Sauðeyjum á Breiðafirði, mestu dugnaðar-og sæmdarhjón. 

   Þetta vor bar svo við að ung stúlka kom í heimsókn að Rauðsstöðum. Stúlkan var Guðrún dóttir Jóns bónda Ormssonar í Sauðeyjum. Afleiðing þessarar heimsóknar varð sú, að við ákváðum að fylgjast að í lífinu, þótt ekki yrði af sambúð fyrr en árið eftir, en þá réðumst við í húsmennsku að Rauðsstöðum og dvöldum þar tvö næstu árin, en fluttumst þá að Gljúfurá í sömu sveit og bjuggum þar í ellefu ár.“

   Þórarinn á Rauðsstöðum, síðasti bóndinn þar, var mikill dugnaðarmaður sem áður segir. Gísli segir að hann hafi fyrstur Innfjarðarbænda girt tún sitt fjárheldri girðingu, leiddi fyrstur þeirra vatn í bæ sinn, byggði fyrstur stórt fjárhús og hlöður undir járnþaki og byrjaði fyrstur með votheysverkun.

   Svo segir Gísli:

   „Rauðsstaðir voru mikil heyjajörð, en erfið og hættusöm fyrir sauðfé. Þrátt fyrir ítrustu umhirðu var féð ekki fátt, sem Þórarinn var búinn að missa öll þau ár, sem hann bjó á Rauðsstöðum, ýmist í norðanáhlaupum haust og vor, þegar allt í einu var skollinn á öskrandi kafaldsbylur með svo mikilli veðurhæð, að fé sló niður og annaðhvort rotaðist eða lá niðurfrosið á engjunum, þegar að var komið, ellegar það lenti undir móð og kramdist til dauðs, færist ofan í eða flæddi og færi í sjóinn.

   Á öllu þessu var Þórarinn orðinn þreyttur. Svo var það haustið 1933, þá missti hann 40 fjár í sjóinn, flest ær. Þá var mælirinn fullur. Vorið eftir fluttist Þórarinn að Naustabrekku á Rauðasandi.“




« Júlí »
S M Ţ M F F L
1 2 3 4 5 6 7
8 9 10 11 12 13 14
15 16 17 18 19 20 21
22 23 24 25 26 27 28
29 30 31