�ingeyrarvefurinn - Greinar

Opi� br�f a� vestan

Wed, 11 Aug 2010 11:51:00 +0000

Á næsta ári munum við Íslendingar minnast 200 ára afmælis Jóns Sigurðssonar með ýmsum hætti. Meðal annars á að leggja nýja heimreið og fjölda bílastæða á fæðingarstað Jóns, Hrafnseyri við Arnarfjörð, í minningu hans.
Því miður verður að segjast alveg eins og er, að umrædd framkvæmd er að okkar dómi algjörlega óþörf og gott dæmi um það þegar opinberir aðilar kasta fjármunum alþýðu beint út um gluggann, eins og Jón Sigurðsson hefði sennilega orðað það sjálfur.
Ekkert bendir til annars en núverandi heimreið að Hrafnseyri, með lítils háttar lagfæringum, geti þjónað staðnum vel næstu árin, miðað við óbreyttar forsendur. En svo virðist sem fæðingarstaður forsetans eigi að vera mannlaust eyðibýli eins og verið hefur síðastliðin fimm ár, nema rétt yfir hásumarið. Því er vandséð hvaða tilgangi það á að þjóna að verja miklum fjármunum í nýja heimreið.
Samkvæmt teikningu Vegagerðarinnar, dags. 15. 07. 2010, á hin nýja heimreið, sem örugglega verður malbikuð, að brjóta upp landsvæði í miðjum hvamminum sem bærinn stendur í og er stórkostlegur frá náttúrunnar hendi. Auk þess munu spillast mörg ræktuð tún á þeirri leið.
Þannig háttar til á Hrafnseyri, að þegar þörf er á fleiri bílastæðum á sumrin en vant er, svo sem eins og 17. júní, þá geta gestir lagt bifreiðum sínum á svokallaðri Kirkjuflöt og allir ánægðir. Á stærri Hrafnseyrarhátíðum er hægt að leggja hundruðum bifreiða fyrir neðan bæinn og þá ganga gestir stuttan spöl heim á staðinn. Þetta gerist á 10 til 20 ára fresti.
Miðað við það sem hér hefur komið fram, leggjum við eindregið til að þeim fjármunum sem verja á í nýja heimreið og bílastæði á fæðingarstað Jóns Sigurðssonar verði varið til þess að lagfæra vegina í firðinum hans, Arnarfirði. Ekki veitir af.
Þetta bréf er skrifað til að vekja athygli á óþarfa peningaaustri úr sameiginlegum sjóði þjóðarinnar. Spyrja má hvort við Íslendingar ættum ekki að stíga á stokk í tilefni af afmæli Jóns forseta og strengja þess heit að hætta öllu óþarfa bruðli. Það mundi honum örugglega þykja góð afmælisgjöf.

Hallgrímur Sveinsson

Hreinn Þórðarson

*Hallgrímur Sveinsson bjó á Hrafnseyri í 40 ár og Hreinn Þórðarson er bóndi á Auðkúlu í Arnarfirði.

D�rafjar�ardagar sl� � gegn!

Thu, 22 Jul 2010 13:22:00 +0000

Sá góðkunni útvarpsmaður, Jónas Jónasson, segir svo í bók sinni Lífsháskinn: "Fólkið í Reykjavík virðist oft ekki vita af því að austan Elliðaánna er líka til fólk sem býr yfir geysimiklum hæfileikum, frásagnarkúnst og lífsgleði. Fólkið í sveitum Íslands kann að skemmta sér, flytja menningu sína, leiklist og söng, og okkur kemur það öllum við. Ég hef stundum verið ásakaður um að vera sveitalegur í þáttagerð minni og ég tek því sem kærkomnu hrósi." (Svanhildur Konráðsdóttir, Forlagið Rvk. 1991).

Þessi orð hins aldna en þó síunga útvarpshauks sönnuðust áþreifanlega á nýliðnum Dýrafjarðardögum á Þingeyri. Fólkið í Dýrafirði, sem og á Vestfjörðum almennt, býr svo sannarlega yfir miklum hæfileikum og lífsgleði sem hittir marga í hjartastað sem því kynnast. Undirritaður hafði tal af fjölmörgum þeirra, ekki síst Reykvíkingum, sem sóttu Dýrafjörð heim á umræddri hátíð. Fólkið undraðist allar þær listsýningar, sögulegar sýningar í myndum og máli og söng- og leiklist, svo nokkuð sé nefnt, sem heimafólk galdraði fram án þess að blikka auga. Ekki má svo gleyma að nefna hýbýlaprýðina, utan húss sem innan, sem býður ókunnuga sjálfkrafa velkomna í Dýrafjörð. Trjá-og blómskrúðið er ótrúlega fjölbreytt á svo norðlægum slóðum, en það á rætur allt til Skrúðs séra Sigtryggs á Núpi. Margir höfðu orð á því að yfir þessu öllu hjá Dýrfirðingunum svifi svo sérstakur og hlýlegur andi sem auðvelt væri að finna og falla fyrir. En Dýrafjarðardagar, sem og aðrar slíkar menningarhátíðir hvarvetna um landið, stökkva ekki sjálfskapaðar út úr höfði einhverra menningarvita. Hér er það alþýðan sjálf sem stendur að verki.

Til skamms tíma var til staðar svo til óbrúanleg gjá á ýmsum sviðum milli höfuðborgarbúa og sveitavargsins sem svo hefur verið kallaður. En nú eru uppi vísbendingar um að þetta sé eitthvað að breytast. Vargurinn fyrir sunnan er að átta sig á því hvar rætur hans liggja, en því voru sumir búnir að gleyma, en það er nauðsynlegt hverjum manni að muna.

Meðal annarra orða. Var það ekki Gísli Guðmundsson, alþingismaður, sem fann upp hugtakið Jafnvægi í byggð landsins? Þó þessi hugmynd hans hafi verið nokkuð útþvæld á sínum tíma, er kominn tími til að rifja hana upp aftur og það sem á bak við hana stendur. Fyrir sunnan er til dæmis gífurlega mikil menning, jafnvel á svo háu plani að meira að segja útlendingar undrast! Og sveitafólk fer oft í heilum fylkingum suður á bóginn til að njóta hennar. En menningin er víðar. Hún er eiginlega til staðar í hverju krummaskuði á Íslandi ef að er gáð. Það er gleðilegt að íbúar höfuðborgarsvæðisins skuli vera að uppgötva þá staðreynd, því löngu er tímabært að koma jafnvægi á menninguna í byggð landsins. Þá mun annað jafnvægi fylgja á eftir.

Opi� br�f til D�rfir�inga

Tue, 15 Jun 2010 16:58:00 +0000

Ég ætla að leyfa mér að hugsa aðeins upphátt hér og deila vangaveltum mínum varðandi umgengni á leikskólalóðinni með ykkur. Ég hef alltaf heyrt utan frá, hvað það sé snyrtilegt og vel um gengið á Þingeyri og að þetta sé eitt af fallegustu þorpum á Vestfjörðum. Ég er hjartanlega sammála þeim sem þetta segja. Mér hlýnar alltaf um hjartarætur þegar ég keyri niður Gemlufallsheiðina og þegar ég horfi hér yfir fjörðinn yfirleitt. Ég er, eins og ég held að flestir aðrir sem hér starfa og búa, mjög stolt af nýju leikskólalóðinni okkar. Það er talað um það hér í Ísafjarðarbæ og nágrenni hversu vönduð og hreinlega flott hún er. Þegar gestir koma hér sem starfa við leik- og grunnskóla annarsstaðar á landinu og þeim er sýnd lóðin með prýði og stolti í huga, dást allir að henni.

Ég var á báðum áttum um hvort að ég ætti að beina þessum orðum til barna, unglinga eða til foreldra/fullorðna. Ég held að þetta sé vel til þess fallið að sem flestir lesi, hugsi og ræði þessi málefni. Það þarf að taka afstöðu til þess, hvernig við
viljum ganga um og hafa hlutina hér á Þingeyri. Það þarf að ræða um það sem er við hæfi og hvað ekki. Hvenær er leikur, leikur? Hvenær er verið að vinna skemmdarverk? Er það yfirleitt í lagi að ganga illa um hluti og leiktæki, af því að þau eru í eigu annarra? Svo má alveg hugsa um hvar sá eignarréttur liggur, þar sem Ísafjarðarbær er ekkert annað en við, samfélagið og þar með íbúarnir sem hér búa. Ég er því hissa á því þegar ég mæti til vinnu að sjá hversu illa er farið með þessa lóð, sem er mikið notið bæði af börnum á leikskólaaldri og eldri krökkum héðan og síðan af þem sem koma að, sem er í góðu lagi, ef það er virt að leiktækin hér eru hönnuð fyrir börn undir sex ára aldri og að það væri gengið eðlilega um lóðina.

Það sem ég er að reyna að segja er að það er í góðu lagi að nýta og njóta þessarar lóðar, málið er hins vegar, að það er í sífellu verið að vinna skemmdarverk á henni. Það eru einstaklingar sem virðast ekki getað notið lóðarinnar eins og hún
kemur fyrir, heldur þurfa að rífa upp grasþökur, brjóta flöskur og skemma lása svo fátt eitt sé nefnt. Nú er svo komið að ítrekað, núna í júní mánuði 2010, hefur einhver/einhverjir reynt að kveikja eld inni í leiktækjunum. Matjurtagarðurinn sem börnin eru að rækta hefur verið skemmdur, þessum fáu matjurtum sem settir voru niður hefur verið dreift um alla lóð og tré rifin upp með rótum. Sígarettustubbar, tyggjóklessur, rusl og drasl, finnast hér aftur og aftur svo ekki er alltaf að ræða ung börn í þessu sambandi. Svona umgengni leiðir náttúrulega til þess að prýðin endist ekki lengi, sjarminn fer af og hlutir drabbast niður, tala nú ekki um hættuna sem fylgir því að fikta með eld og ekki er nú skemmdarfýsn álitlegur kostur að bera. Það þarf að læra að bera virðingu fyrir umhverfinu, hún kemur ekki af sjálfu sér. Þetta eru hreinlega skemmdarverk og mjög alvarlegt mál, það er markvisst verið að eyðileggja, skemma og jafnvel að kveikja í. Það þarf að taka á þessu.

Ég vil hvetja alla sem þetta lesa og hafa einhverja sómatilfinningu að hjálpa til við að fylgjast með, ræða opinskátt um virðingu og samfélagslega ábyrgð hér. Við þurfum að standa saman og til að halda vörð og vernda það sem búið er að gera hér á Þingeyri. Byggjum frekar upp í stað þess að brjóta niður og fræðum börnin.

Kveðja,
Elsa María Thompson
Leikskólastjóri

D�rafjar�arg�ng aftur inn � ��tlun!

Wed, 28 Apr 2010 23:50:00 +0000

„Samgöngunefnd Fjórðungssambands Vestfjarða skorar á samgöngunefnd Alþingis að setja aftur inn á Samgönguáætlun áranna 2009 - 2012 framlög til Dýrafjarðarganga, og staðfesta þannig fyrri vilja Alþingis og Vestfirðinga að göngin milli Dýrafjarðar og Arnarfjarðar verði sett á áætlun samhliða Norðfjarðargöngum sem næsta jarðgangaframkvæmd á Vestfjörðum."

Þannig hljóðar áskorun sem var samþykkt á fundi Samgöngunefndar Fjórðungssambandsins 26. apríl, eftir að samgönguráðherra lagði fram nýja samgönguáætlun til 2012, þar sem ekki er gert ráð fyrir neinum fjármunum til að hefja framkvæmdir við Dýrafjarðargöng. Nú ríður á að Vestfirðingar standi saman um þá kröfu að fjármagn verði lagt til verksins á næstu árum, svo framkvæmdir geti hafist við þessa lífsnauðsynlegu samgöngubót fyrir Vestfirði og Vestfirðinga. Allur undirbúningur er í höfn og ekkert því til fyrirstöðu að bjóða verkið út, nema fjárframlög sem vantar.

Ekki þarf að fara mörgum orðum um mikilvægi Dýrafjarðarganga fyrir framtíð byggðar á Vestfjörðum, svo mjög sem rætt hefur verið um samgönguerfiðleika á milli Ísafjarðarsýslu og Barðastrandarsýslu á undangengnum áratugum. Dýrafjarðargöng eru forsenda allra áætlana um uppbyggingu atvinnulífs, þjónustu og opinberrar stjórnsýslu á Vestfjörðum, hvort heldur litið er til Sóknaráætlunar 20/20, Byggðaáætlunar, samvinnu eða sameiningar sveitarfélaga eða annarra opinberrar þjónustu. Fullyrða má að Dýrafjarðargöng eru forsenda fyrir þróun byggðar á Vestfjörðum.

Dýrafjarðargöng og uppbygging vegar um Dynjandisheiði sameinar byggðir Ísafjarðarsýslu og Barðastrandarsýslu í eitt atvinnu- og stjórnsýslusvæði og er alger forsenda þess að opinberar áætlanir um uppbyggingu á Vestfjörðum nái fram að ganga. Á hinn bóginn er ljóst að frestun framkvæmda við Dýrafjarðargöng, þó ekki sé nema um nokkur ár, mun reynast samfélagi Vestfjarða dýr og um leið samfélaginu öllu.

Í áskorun Samgöngunefndar Fjórðungssambands Vestfirðinga til alþingis er jafnframt minnt á þá staðreynd að miðað við samgönguáætlun og þær framkvæmdir sem nú eru í gangi á Norðausturlandi, má segja að innan tveggja ára verði allir þéttbýliskjarnar á landinu komnir með nútímasamgöngur milli héraða nema Vesturbyggð og Tálknafjörður, sem búa munu enn við hálfrar aldar vegakerfi, hvort heldur leiðin liggur í norður eða suður. Þetta er ástand sem Kristján L. Möller samgönguráðherra hefur sagt að stjórnvöld ættu að biðja íbúana afsökunar á. Nú reynir á efndirnar.

Framkvæmdir á veginum milli Flókalundar og Bjarkalundar og framlög til Dýrafjarðarganga eru forgangsmál í samgöngum á Vestfjörðum. Nú er að duga eða drepast. Við Vestfirðingar látum það ekki yfir okkur ganga að vera settir aftast í röðina einu sinni enn. Krafan er skýr: Dýrafjarðargöng aftur inn á áætlun!

Sigurður Pétursson formaður Samgöngunefndar Fjórðungssambands Vestfjarða

Enn um D�rafjar�arg�ng

Mon, 26 Apr 2010 11:41:00 +0000

Ágætir lesendur Þingeyrarvefsins !

Samgönguráðherra, Kristján L. Möller gerir heiðarlega tilraun til að útskýra, í bréfi sem m.a. hefur birst á vefmiðlum, að Dýrafjarðargöng hafi ekki verið slegin af - heldur hafi þeim verið seinkað. Er það nú allskostar rétt ? Í tillögu að matsáætlun um framkvæmdir við Dýrafjarðargöng, sem unnin var af Vegagerðinni, og dagsett er í ágúst 2008, kemur fram að fyrirhugað er að hefja framkvæmdir við þau á síðari hluta árs 2009. Vorið 2009, sagði Kristján L. Möller samgönguráðherra frá því á kosningafundi á Akureyri að þegar hann kom í samgönguráðuneytið, - 18 mánuðum fyrr, hafi ekki verið byrjað að hanna Norðfjarðargöng en nú (í maí 2009) væru þau að verða tilbúin til útboðs. Ef fullyrðing samgönguráðherra um, - að vegna efnahagsástandsins verði að seinka öllum framkvæmdum allsstaðar á landinu, er rétt, - þá hljóta þær framkvæmdir að koma fyrst í röðinni sem fyrst var byrjað á að hanna og engst komnar í undirbúningsferlinu.

Í samgönguáætlun sem nýlega var lögð fram á Alþingi á bls. 26 kemur skýrt fram að á árinu 2011 skal veita 220 mkr til Norðfjarðarganga og 1174 mkr til sömu framkvæmdar árið 2012. Ekki verður annað ráðið af áðurnefndri samgönguáætlun en þetta séu einu fjárframlögin til jarðgangagerðar fram til ársins 2012. Sem sé, - ekki ein króna í Dýrafjarðagöng.

Vestfirðingar, - Dýrfirðingar, Barðstrendingar og annað áhugafólk um löngu, löngu tímabærar samgöngubætur á landleiðinni; Bjarkarlundur - Þingeyri. Láið í ykkur heyra ! Veitið nú þingmönnum NV-kjördæmis stuðning og aðhald til þess að hnekkja því óréttlæti og grófu mismunun sem íbúar á suðursvæði Vestfjarða hafa mátt búa við í samgöngumálum áratugum saman.

Höfundur er sviðsstjóri ráðgjafarsviðs Bændasamtaka Íslands

G��verk

Mon, 29 Mar 2010 23:38:00 +0000

Við höfum verið að vinna með lífsleikni verkefni sem heitir Hjálpfús. Hjálpfús er strákur hjá Rauða Krossinum og kennir börnunum hversu mikilvægt það er að rétta öðrum hjálparhönd þegar eitthvað bjátar á. Þið þekkið hann kannski þar sem hann hefur verið í Stundinni okkar. Þetta námsefni fellur undir aðalnámskra leikskólans um Lífsleikni - til aukins tilifnninga- félags- og vitsmunaþroska, aukins samkenndar og samstöðu.

Við höfum einnig verið að ræða um umhverfið okkar og mikilvægi þessa að halda því hreinu. Farið var í ferð þar sem við vorum að hreinsa til í umhverfinu og fundum m.a. nokkrar plastflöskur og dósir. Umræðan spannst um hvað væri rusl og hvað ekki, einnig um hvað sé brennanlegt og hvað ekki. Flöskur og dósir eru að sjálfsögðu ekkert annað en peningar. Okkur langaði að fylgja þessari umræðu eftir, að búa til peninga úr þessum flöskum og að láta gott af okkur leiða og auka samkennd barnanna á sama tíma. Foreldrar lögðu okkur lið og gáfu okkur fleiri flöskur í verkefnið. Kærar þakkir.

Nú höfum við farið í björgunasveitina Dýra með flöskurnar og þar tók hann Kristján á móti okkur og sýndi okkur húsið, bílinn og bátinn sem við fengum að prófa að fara í. Einnig fengum við að prófa hjálmana. Kristján tók við flöskunum sem við höfðum flokkað í gler, plast og dósir. Hann reiknaði út fyrir okkur upphæðina og lét okkur hafa miða.

Svo fórum við í Sparisjóðinn og hittum fyrir Ingibjörgu, Kristínu gjaldkera og Gunnhildi póstbera. Ingibjörg var svo góða að taka við miðanum og breytti honum í peninga. Við höfðum safnað 2.878 krónum.

Þá var að fara í Rauða Krossinn með peningana. Þorbjörg og Jón Reynir tóku mjög vel á móti okkur, eins og allir aðrir sem við hittum. Þau ræddu við okkur um starfsemina, hvað Rauði Krossinn gerir og hvernig hún hjálpar öðrum sem þurfa. Þau gáfu hverju okkar nælu af Hjálpfúsi, sem við þekkjum svo vel. Einnig gáfum þau leikskólanum geisladiskinn Úr vísnabók heimsins, þar sem íslensk börn syngja vísur og þjóðlög frá 18 löndum á 15 tungumálum. Við létum þau hafa peningana og bárum fram ósk barnanna að börnin á Haítí fengu að njóta þeirra.

Með kærri kveðju, börn og starfsfólk á Laufási, ÞIngeyri

�rt��ir og afm�li

Mon, 15 Mar 2010 22:44:00 +0000

Ótrúlega margir rugla saman afmælum og ártíðum. Á afmælum og afmælisdögum halda menn upp á fæðingardag eða halda minningarhátíð, svo sem eins og þegar menn héldu upp á 100 ára afmæli Þorsteins Erlingssonar árið 1958, en þá voru liðin hundrað ár frá fæðingu skáldsins. Svo segir í hinni gömlu góðu Íslenzku orðabók Menningarsjóðs handa skólum og almenningi, í ritstjórn Árna Böðvarssonar.

Aftur á móti vandast málið þegar kemur að ártíðunum. Þá kemur alls konar ruglingur til sögunnar. Samkvæmt orðabókinni, sem er eins og hver annar hæstiréttur, þýðir ártíð dánardægur eða dánarafmæli. Árið 1961 héldu menn upp á 150 ára afmæli Jóns Sigurðssonar, svo dæmi sé nefnt. En árið 1979 voru liðin 100 ár frá fráfalli Jóns. Þá héldu menn upp á hundruðustu ártíð hans. Margir segja hundrað ára ártíð. Er það ekki hálfgerður bögglingur?
Og nú eru enn tímamót framundan. Þann 17. júní á næsta ári eru liðin 200 ár frá fæðingu Jóns Sigurðssonar. Hvort skyldum við þá minnast tvö hundruðustu ártíðar, tvö hundruð ára ártíðar eða bara 200 ára afmælis frelsisforingjans?

Lok lok og l�s og allt � st�li

Sun, 24 Jan 2010 22:55:00 +0000

Það er almennt viðurkennt að Vegagerðin okkar er merkilegt fyrirtæki sem hefur unnið margt stórvirkið í tímans rás í okkar strjálbýla og fjöllótta landi. Margir frábærir vegagerðamenn hafa komið þar við sögu, ekki síst hér fyrir vestan og enn eru þar að störfum menn sem skilja að Vegagerðin er þjónustufyrtæki almennings. Hinn sami almenningur á samt oft bágt með að skilja að það eru fjárveitingar löggjafarvaldsins sem setja mönnum stólinn fyrir dyrnar á þeim bæ sem annarsstaðar. En það er ekki alltaf svo að fjárveitingar segi stopp. Stundum er nefnilega staðið þannig að málum að almenn skynsemi virðist út í hafsauga og skal nú nefnt einfalt dæmi um það.
Þann 2. janúar síðastliðinn fór moksturstæki á vegum Vegagerðarinnar upp á Hrafnseyrarheiði til að liðka til fyrir snjóbíl Ísafjarðarbæjar, svo hann gæti ekið eftir veginum ef á þyrfti að halda, en snjór hefur verið svo lítill hér í vetur að snjóbíll hefur ekki getað athafnað sig. Ótrúlegt en satt!
Í ljós kom að snjór var sáralítill á veginum og kom almenningi ekki á óvart. En það skipti ekki máli. Ekki mátti moka nema tannarbreidd, rétt fyrir snjóbílinn, því vegurinn á að vera lokaður samkvæmt almanakinu. Með því að skilja eftir snjó á helmingi vegarins, uppi í vatnsrásinni, hefur klaki sem var á honum ekki bráðnað þrátt fyrir eindæma tíð. Klukkutíma vinna í viðbót hefði gert það að verkum að vegurinn væri nú marauður öllum til ánægju nema Vegagerðinni, sem segir að menn aki á eigin ábyrgð á vegum sem eigi að vera lokaðir!
En menn hafa svo sem verið að fara þetta þrátt fyrir að Vegagerðin hafi auglýst veginn ýmist lokaðan eða flughálan. En það má ekki með nokkru móti láta laga svona smá agnúa vegna þess að almanakið blívur.
Vikum, jafnvel mánuðum saman, með örfáum undantekningum, hefur staðið loft og sjór hér fyrir vestan eins og sagt er. Vegagerðin okkar lætur samt nokkra smá snjóskafla fara í taugarnar á sér eins og fyrri daginn. Lok lok og læs og allt í stáli sagði Ómar forðum. Og Ragnar í Gámaþjónustunni á Ísafirði má bíta í það súra epli, svo dæmi sé nefnt, að láta bíla sína aka norður á Strandir, fleiri hundruð kílómetra extra, til að sækja sorpið á suðurhluta Vestfjarða, í stað þess að renna stystu leið. Bara hjá því eina fyrirtæki er aukinn kostnaður að óþörfu upp á hundruð þúsunda því reglur eru reglur sem okkar ágæta Vegagerð hefur bitið í sig. Hér er enginn að heimta að moka snjó uppi á fjöllum þegar allt er á kafi. En þjóðhagsleg hagkvæmni er látin lönd og leið og heimskulegar snjómokstursreglur látnar ráða, hvernig sem viðrar. Hér virðist vanta svolítinn sveigjanleika að dómi vegfarandans. Svo einfalt er nú það.
Spurningin er hvort hér sé ekki verið að vinna gegn náttúrulögmálunum og ekkert hugsað um mannlega þáttinn. Má ekki blessað fólkið njóta þess þegar vel viðrar? Er þetta hægt, Matthías?
Þess skal getið, að Dynjandisheiðin er búin að vera fær vikum saman í blíðunni.

A�fangadagur j�la

Thu, 24 Dec 2009 14:02:00 +0000

Nú eru jólin alveg að ganga í garð og bærinn ljómar. Jólaljósin sem lýsa svo fallega upp dimmasta skammdegið ná með birtu sinni alla leið inn í hjörtu okkar og við komumst ekki hjá því að brosa í hvert sinn sem við sjáum fallegt ljós í glugga eða fagurlega skreyttan garð.

Á þessum árstíma leitar hugur minn þó alltaf í hús sem ekki var lýst upp með svo fallegum ljósum. Kannski var þar svolítil týra -lýsislampi með fífukveik kemur einhvern veginn alltaf upp í hugann. Ilmur af vel verkuðu heyi í bland við lyktina af skepnunum og þó ekki sé minnst á sauðfé -finnst mér ég alltaf heyra í bakgrunninum í hyrndu fé á garða. Þó ég viti ósköp vel -að frelsarinn hafi fæðst í Betlehem, fæðist hann í huga mér í íslensku fjárhúsi um hver jól. Ég er líka viss um að ég er ekki ein um það.

Eitt af því sem mér þykir svo dásamlegt við fæðingu frelsarans er að hann fæddist í fjárhúsi. Því í fjárhúsum um hávetur þegar búið er að gefa og féð raðar sér á garðann, finn ég þann frið og ró í daufri birtu og ylnum frá skepnunum sem hvergi annars staðar er að finna. Af einhverjum ástæðum er það þessi tiltekni friður og ró, sem ég tel að hljóti að hafa verið í fjárhúsunum í Betlehem og var rofin með þeim barnsgráti er fylgdi fyrstu andartökum frelsarans.

En þetta eru aðstæður sem mörgum eru orðnar framandi. Þeir eru margir sem aldrei hafa í fjárhús komið og e.t.v. er mynd þeirra af þeim aðstæðum sem frelsarinn fæddist í allt önnur en okkar sem höfum einhvern tíma höfum verið við jötuna. Nú eða þeirra sem fara á Aðfangadag og leggja ilmandi töðu í jötuna og vitja hennar aftur á Jóladag í íslenskum fjárhúsum. Hvað gæti verið jólalegra en það?

Við skulum leyfa þeim frið og helgi sem hvíldi yfir fjárhúsunum í Betlehem að hvíla yfir heimilum okkar, hugum og hjörtum á helgri jólahátíð. Svo að við megum krjúpa á kné við jötuna og þakka Guði fyrir það að frelsarinn fæðist í íslenskum fjárhúsum um hver jól.

Megi góður Guð gefa okkur öllum gleðileg jól í Jesú nafni. Amen.

Karlak�rinn Ernir leggur D�rafj�r� a� f�tum s�r r�tt einu sinni

Tue, 15 Dec 2009 11:13:00 +0000

Karlakórinn Ernir hélt Dýrfirðingum jólatónleika í Félagsheimilinu á Þingeyri á þriðjudagsvöld 8. desember, en þar hafa þeir oft sungið á liðnum árum. Voru þeir karlarnir með fjórar myndarlegar konur sér við hlið. Það voru þær Beatá Joó, stjórnandi, undirleikararnir Margrét Gunnarsdóttir og Guðrún Bjarnveig Magnúsdóttir og Guðrún Jónsdóttir sem söng einsöng með kórnum í nokkrum lögum.
Skemmst er frá því að segja að kórinn komst mjög vel frá söng sínum. Var lagavalið almættinu til dýrðar eins og hentar
á þessari árstíð. Kórinn byrjaði ljúft og rótt og skrúfaði sig svo upp í lagið Það á að gefa börnum brauð eftir Jórunni Viðar í útsetningu Guðmundar Óla Gunnarssonar. Var það fagmannlega gert. Þrjú amerísk lög, Stjarna á himni hátt, Far seg þá frétt og Hi-Ho the Holly, virtust liggja sérlega létt fyrir kórnum. Þetta er eiginlega nokkurs konar Gospel tónlist og eru drengirnir greinilega þar á heimavelli.
Hápunktur tónleikanna voru svo lögin þar sem hin geðþekka og prúða söngkona, Guðrún Jónsdóttir, söng einsöng með kórnum. Guðrún hefur reyndar tekið drengina í gegn í raddþjálfun að undanförnu og er greinilegt að þeir hafa ekki þorað annað en hlýða henni í einu og öllu! Lag Árna Thorsteinssonar, Friður á jörðu, við ljóð Guðmundar Guðmundssonar, hljómaði ótrúlega vel í sal Félagsheimilisins, þar sem hljómburður er kannski ekki alveg upp á það besta. Svo var auðvitað Kaldalóns klassíkin Kirkjan ómar öll við ljóð Stefáns frá Hvítadal, Nóttin var sú ágæt ein, við ljóð Einars Sigurðssonar og hið dásamlega Ave Maria, við ljóð Indriða Einarssonar, sem er ekkert minna en heimsklassík, en þar fóru Guðrún og kórinn á kostum. Guðún Jónsdóttir minnir talsvert á ísfirsku ópettusöngkonuna Sigrúnu Magnúsdóttur, sem gerði garðinn frægan um miðja 20. öld. og naut fádæma vinsælda. Röddin svipuð og léttleikinn sá sami. Kannski þær séu bara eitthvað skyldar?
Kórinn lagði allt í söng sinn, bæði á mjúkum og sterkum nótum. Leikmaðurinn skynjaði að þar var allt með felldu og greinilegt að mikil vinna lá að baki söngskránni hjá körlunum og stjórnandanum, Beötu Joó, sem greinilega veit hvað hún syngur. Undirleikur var einnig vel og fagmannlega af hendi leystur hjá þeim Margréti og Guðrúnu Bjarnveigu. Dýrfirðingar, sem eru með ríka sönghefð í blóðinu og músík í æðum frá fornu fari og hafa þess vegna vit á söng, tóku kórnum og hjáparmeyjum hans einkar vel. Húsfyllir var.
Karlakórinnn Ernir er skipaður alls 42 áhugamönnum úr ýmsum starfsstéttum á norðanverðum Vestfjörðum. Þar erubændur, verkamenn, læknar, trésmiðir, vélsmiðir, framkvæmdastjórar, skrifstofumenn, endurskoðendur, bílstjórar og vinnuvélamenn, svo nokkrar þeirra séu nefndar. Þessir sveinar koma saman til æfinga tvisvar í viku og er ótrúlegt hvað menn leggja á sig til að þjóna sönggyðjunni á norðanverðum Vestfjörðum. Þykir sumum þeirra ekki mikið að aka 100 kílómetra fram og til baka heiman frá sér til að komast á æfingar í alls konar veðrum.