Við byrjum laugardaginn 16. nóvember og verðum í 5 vikur fram til jóla.

Markhópurinn er 60+ en allir eru velkomnir og svo er miklu skemmtilegra að vera saman í hóp!

Markmið æfinganna er ekki að lyfta bíl (en hver veit, kannski muntu geta það eftir nokkra mánuði!) Heldur að þú getir verið ungur og heilbrigður á líkama og sál. Markmiðið er að vera sjálfstæð/ur, bera eigin matvöru eða fara í göngutúra og leika við börnin þín og barnabörn.

Prógrammið verður fjölbreytt, með blöndu af hjarta- og styrkþjálfum sem verða lagaðar að getu hvers og eins.

Hver sem er getur tekið þátt, enginn er of gamall eða „ekki nógu eitthvað“ fyrir þessar æfingar. Komdu með vinum þínum og skemmtu þér!

Skráningar fara fram í Íþróttahúsinu hjá Tobbu – eða bara í fyrsta tíma á laugardaginn 16. nóv. kl. 14.

Einnig viljum við minna á opnu tímana í Íþróttahúsinu fyrir göngu.....

Hlökkum til að sjá ykkur, maður er manns gaman.

Dýrafjarðardeild RKÍ og Íþróttamiðstöðin.

Fleiri hundruð tonn af berjum fara undir snjó á hverju hausti hér um slóðir, engum til gagns. Við eigum að nýta landsins gæði og ekkert múður, segir í ályktun hreppsnefndar Auðkúluhrepps. Það á líka við um vestfirsku berin sem eru alveg svakalega holl. Sulta, safta, frysta! Einn góður berjamór getur komið í staðinn fyrir margar töflur segir nefndin. 

Fram kom á fundinum tillaga um að leggja á berjaskatt í hreppnum. Oddvitinn var nú fljótur að afgreiða það mál. Það gerði hann með rökstuddri dagskrá, eins og þeir í Austurvallarleikhúsinu mættu gera oftar. Og tók svo bara fyrir næsta mál.

     
Fleira gerðist á fundinum og verður sagt frá því síðar eftir atvikum.

         Grelöð Bjartmarsdóttir, jarls á Írlandi

                 fundarritari 

Það var eitt sinn að Jón var staddur niður á Þingeyri. Á Þingeyri hittast þeir Gamli rebbi og Ólafur Finnbogason frá Efsta-Hvammi. Það verður úr þeirra viðræðum að Ólafur færi með Rebba upp yfir Hálsinn á nýju Deutz dráttarvélinni. Svo var lagt í ann, og ferðin gekk prýðis vel yfir hálsinn, þrátt fyrir smá þæfing. Þegar þeir voru komnir yfir Hálsinn og undir Innri-Hálsinn, þá ríkur Gamli rebbi á Ólaf, faðmar hann og kyssti marga kossa undir hægri eyrnasnepilinn.

Ólafur sem hafði einbeitt sér að akstrinum, veit nú ekkert hvaðan á sig stendur veðrið. Lítur á þann Gamla sem skalf, bar eitt alvarlegt kristilegt engils andlit sakleysis milli eyrna sér. „Uss, uss hafðu ekki hátt,“ mælti Rebbi þrátt fyrir ærandi hávaðann í eins strokks vélarrokknum í Deutzinum. Rebbi bendir upp í hlíðina og segir í lágum róm:

„Ha.! Sérð-hana, sérð-hana, hún er að fara á útburðinn.“

Það var hvít tófa á leið fram hlíðina í fjallsrótunum. Fór ekki framhjá Rebba gamla. Nú skalf sá Gamli allur í roði sínu og tinaði smá af hug til tófunnar. „Óli, láttu-hana rúlla eins hratt og hún kemst,“ mælti Rebbi. Sú hvíta kom á útburðinn og endaði þar tófu ævi sína. Hóf sitt annað líf, nýtt líf, sem útspýtt tófuskinn á fjóshurð á Brekku.

Rebbi gamli var fæddur á Rana í Hvammi Sandasókn  22. 01. 1920, fór í fardögum það sama ár að Botni í Mýrarsókn, þar skýrður Jón Þorsteinn Sigurðsson, og átti þá eftir marga fjöruna að súpa. Áður höfðu fæðst á Rana tvö systkini Jóns, þau Lilja og Pétur. 

               

Saman tók  Lárus Hagalínsson í Bræðratungu sept.  2015.

Gjörkunnugir menn af báðum kynjum 

Vestfirsku vitringarnir segja: 

Nýju hreppstjórarnir verði nokkurs konar svæðisumsjónarmenn. Með lögregluvald samkvæmt erindisbréfi. Gjörkunnugir og hæfir menn af báðum kynjum yrðu ráðnir í starfið eftir auglýsingu þar um. Lögregla, landverðir og hreppstjórar myndu vinna náið saman. 

Vel má hugsa sér að ferðamannahreppstjórarnir yrðu 100 talsins. En auðvitað væri rétt að þeir yrðu ekki nema 20 til að byrja með til að sjá hvort eitthvert vit sé í þessari hugmynd. Við Íslendingar erum nú ekki vanir að reisa okkur hurðarás um öxl!

Þar sem fáir ferðamenn eru á vetrum, gætu þessir kappar sinnt ýmsum störfum öðrum fyrir samfélagið. Þar kemur margt til greina svo sem eins og að hjálpa fólki til sjálfshjálpar. Tala við þá sem hýrast einir. Og kannski talað við unglingana um eiturlyfjahelvítið. Lögreglustjórar eða sýslumenn yrðu yfirmenn þeirra. Þeir væru ekki með byssur við lendar eins og sheriffarnir í villta vestrinu. Nei, en lögreglustjörnu hefðu þeir í barmi og kannski hreppstjórahúfu. Hefðu heimild til að sekta þá á staðnum sem ekki virða lög og reglur. Hreppstjórar gætu orðið mjög gagnlegir og vinalegir tengiliðir við ferðafólkið. Væru til staðar  og hefðu kontról hver á sínu svæði og myndu spara lögreglunni mörg sporin. Hún hefur í nógu öðru að snúast. Ferðamennirnir myndu finna að við berum umhyggju fyrir þeim og óskum gestum okkur alls hins besta! Allra hluta vegna þurfum við reglur sem allir fari eftir í umgengni við Náttúrulistasalinn Ísland, sem á fáa sína líka. Stjórnleysið gengur ekki. Enginn mun skilja það betur en ferðalangurinn. 

Hvað kostar í bíó?
Áætlaður kostnaður á ári við 100 hreppstjóraembætti gæti verið 1 milljarður, sem er náttúrlega ágizkun. Það yrðu þá 200 milljónir fyrir þá 20. Og það sem meira er: Erlendu ferðamennirnir greiði sjálfir þann kostnað, sbr. áður birtar tillögur okkar og fleiri um Íslandsgjald. Það ættu allir erlendir ferðamenn að greiða sem koma til að skoða Náttúrulistasalinn Ísland. Til dæmis fimm þúsund kr. á mann sem fljótlega gæti hækkað í tíu þúsund. Slíkt gjald myndi sennilega auka áhugann á Íslandi. Fyrir það fengju þeir laglega kvittun þar sem kæmi glöggt fram fyrir hvað þeir væru að greiða: Ferðamannahreppstjóra, sem yrðu þeim til hjálpar í fjölmörgum tilvikum og ekki síst aðstoð björgunarsveita, sem alltaf eru á vaktinni þeim til björgunar ef á þarf að halda. Og svo má nefna ýmsa þjónustu við ferðamennina. Var einhver að tala um að það vantaði salerni? Og síðast en ekki síst: Framlag þeirra fyrir að fá að skoða landið. Við spyrjum: Er ekki selt inn á bíósýningar, svo lítið dæmi sé nefnt? Hvað kostar inn?

Áætlaður kostnaður við hreppstjóraembættin

Reiknað er með að kostnaður við hvert embætti verði um 10 milljónir kr. á ári. Gömul embætti reist á nýjum grunni. Í þau verði ráðnir samkv. umsóknum, sem áður segir, menn af báðum kynjum sem gjörþekkja allar aðstæður á heimaslóðum.

1. Laun hreppstjóra          6,000,000,-
2. Launatengd gjöld         1,500,000,-
3. Bílaleigubíll (merktur) 1,500,000,-
4. Annar kostnaður          1,000,000,- = 10,000,000,-

Þetta eru hugmyndir eða kannski loftkastalar. En eru ekki orðin til alls fyrst?

Sama gildir með póstinn Pál á Þingeyri í dag, eða þannig. Það er hann Sigþór okkar Gunnarsson, af dýrfirskum aðalsættum, sem gegnir því hlutverki með miklum sóma. Alltaf kátur og glaður og leysir hvers manns vanda með bros á vör. 

Og það eru alls konar trix í gangi. Hjá Vestfirska forlaginu og póstinum brosandi er til dæmis það kerfi í gangi, að kveikt er útiljósið hjá forlaginu ef Sigþór póstur þarf að taka bókasendingar eða bréf til Ísafjarðar að morgni dags. Ef ekkert er um að vera er ekki kveikt.  Þannig að póssi þarf ekkert að ómaka sig út úr bílnum ef svo er! Þetta er flott fyrir báða aðila.

Við bræðurnir og Gaui veitum Sigþóri Dýrafjarðarpósti hrós dagsins með heiðri og sóma.

Í því sambandi má vel geta þess, og nú erum við að segja alveg satt, að Við bræðurnir og Gaui eru búnir að melda sig inn á námskeiðið. Einnig var við sama tækifæri tilkynntur á námskeiðið Þórður J. Sigurðsson útvegsbóndi frá Ketilseyri. Að vísu ambraði hann á móti og sagðist ekki geta mætt, en ákveðið var að láta sjá. Ef lagður er saman aldur þeirra Bræðranna og Gaua, sem allir vita hverjir eru og Dúdda, þá kemur út talan um 300 ár og hefur lærisveinninn samþykkt það sem rétt.

En mjór er mikils vísir og tvisvar verður gamall maður barn sem kunnugt er. Ef lagt er saman samkvæmt staðreyndum í dag, því réttur reikningur er alltaf byggður á staðreyndum, sagði Arkímedes forðum, þá kemur út talan 7-8 ár á mann og mega þeir kumpánar bara vel við það una. Þeir gerast nú ungir í annað sinn og eiga bara lof skilið fyrir að ganga á undan með góðu fordæmi!

Upp með Höfrung! Og að sjálfsögðu Vestfirði!

Nefndin.

Hvað sem um það er, getur lýsing Páls Eggerts Ólasonar á Vestfirðingnum Jóni Sigurðssyni einnig átt við um Ólaf Thors að mörgu leyti, sem manna lengst geymdi fjöreggs íslensku þjóðarinnar og Jóns Sigurðssonar:

„Hann var gleðimaður, viðmótsþýður jafnan við hvern sem var, alúðlegur og látlaus og að honum fagnaðarauki. Hann var höfðinglegur í útlátum, skartmaður en þó umfram allt iðjusamur og hamhleypa til vinnu og var atorku hans, starfsemi og afköstum við brugðið.“

Þann 17. júní 1961, þegar minnst var 150 ára afmælis Jóns Sigurðssonar, flutti Ólafur Thors, þá forsætisráðherra í fimmta sinn, ræðu dagsins á Austurvelli. Þá sagði hann meðal annars:

„Sjónarhóll Jóns Sigurðssonar var svo hár, að hann sá yfir fjöll og firnindi, í allar áttir og langt fram í tímann. Honum skildist til fullnustu, að frelsisviðurkenningin ein nægði ekki Íslendingum, svo sem þá var komið högum þjóðarinnar. Þess vegna barðist hann á tvennum vígstöðvum í senn. Út á við fyrir auknu þjóðfrelsi og á heimavígstöðvum gegn fátækt, deyfð, fáfræði og vesaldómi. Hann skildi vel, að það sem á reið var að manna þjóðina og mennta hana á öllum sviðum, vekja metnað hennar og kenna henni að græða óræktaða jörð og berjast við óblíða náttúru eftir nýjum leiðum.“

Svo mörg voru þau orð og miklu fleiri sem ekki er tóm til að birta hér.
(Sjá Frá Bjargtöngum að Djúpi eldri flokkur 1. bindi)

Það segir sína sögu að starfmannavelta hjá henni Erlu hótelstjóra er mjög litil. Hvað þýðir það? Sömu konurnar eru við störf svo árum skiptir. Það er ekki margbrotnara en það.

Svo má auðvitað ekki gleyma Neðri deildinni í kjallaranum. Þar er Föndrið eða Félagsstarf aldraðra tvisvar í viku og er frábærlega vel sótt svo athygli hefur vakið. Þar stjórna þær frúrnar Ásta hans Berta í Hólum, sem vinnur í báðum deildum og Matthildur hans Hafsteins. Þær vita alveg hvað þær eru að gera eins og þær í Efri deildinni. Þar er prjónað og prjónað og prjónað. Svo er tekið í spil. Það er verið í bókbandi og nefndu það bara. Þar er stundum lesið upp úr vestfirskum bókmenntum eins og í Efri deild. Og náttúrlega drukkið þetta fína kaffi og með því. Oft talað saman á léttu nótunum, sem er lífsnauðsynlegt öðru hvoru sem kunnugt er.

Nokkur dæmi úr fréttum síðustu daga:

Alþingi, löggjafarstofnun þjóðarinnar, getur ekki stjórnað sér sjálft.

Á Íslandi búa 80.383 börn. Fleiri en 13.000 af þeim verða fyrir líkamlegu eða kynferðislegu ofbeldi fyrir 18 ára afmælisdaginn sinn, sum hver daglega.

Heildaráhætta vegna skipulagðrar glæpastarfssemi á Íslandi er gífurleg, að mati greiningardeildar ríkislögreglustjóra og kemur næst náttúruvá. Staðan fer síversnandi og telur greiningardeildin ljóst að hún hafi mikil áhrif á líf og heilsu fólks á landinu og sé mjög skaðleg fyrir samfélagið og alla innviði þess.

Botnlaus gróðahyggja á leigumarkaði, segir formaður Leigjendasamtakanna.

Á síðasta eldhúsdegi í beinni útsendingu úr þingsal, voru  þingmenn meira og minna stanslaust í símanum, eða ipaddinum.

Oft er starfsnám ekki einu sinni rætt við krakka sem eru að útskrifast úr grunnskóla. Þeim sem vita ekkert hvað þau langar að gera er beint í bóklegt nám. Sum þeirra hafa engan áhuga á því.

Eftir 67 ára aldur er fólki hegnt fyrir að vinna og svo flytjum við inn tugþúsundir erlends verkafólks, sem sumt er ekkert annað en þrælar okkar.

Einstakar náttúruperlur eru misnotaðar miskunnarlaust af fégráðugum „ferðaþjónustuaðilum“. Nýjasta dæmið er hvað svakalegast. Hundruð milljóna beint í vasa „aðilanna,“ en ekki fimmeyringur í aðstöðu, umsjón eða viðhald. Yfirvöldin úti að aka rétt eina ferðina!