A A A
  • 1929 - Gunnşórunn Friğriksdóttir
  • 1960 - Şórhallur Gunnlaugsson
  • 2000 - Guğlaugur Rafn Daníelsson
  • 2000 - Birta Rós Daníelsdóttir
Á Ísafjarğarárum Hagalíns opnağist bílvegur yfir Breiğadalsheiği, en şağ var áriğ 1936. Komnir voru til sögunnar eins og hálfs tonna vörubílar meğ handsturtu, sem notağir voru viğ ofaníburğ á heiğinni. Kallarnir eru nokkuğ góğir meğ sig á pöllunum! Şætti sennilega ekki viğ hæfi í dag. Ljósm. Lığur Jónsson.
Á Ísafjarğarárum Hagalíns opnağist bílvegur yfir Breiğadalsheiği, en şağ var áriğ 1936. Komnir voru til sögunnar eins og hálfs tonna vörubílar meğ handsturtu, sem notağir voru viğ ofaníburğ á heiğinni. Kallarnir eru nokkuğ góğir meğ sig á pöllunum! Şætti sennilega ekki viğ hæfi í dag. Ljósm. Lığur Jónsson.

„Eins og gefur að skilja hefur jafnan verið stjálbýlt í sveitunum á Vestfjörðum – nema rétt á stöku stað – og samgöngur allar miklum erfiðleikum bundnar. Brimasamt er í útsveitum og byljótt alls staðar, og sjóleiðin því oft og tíðum ófær, en alltaf varasöm. Landleiðin milli bæja liggur víðast með sjó fram, ýmist uppi á háum bökkum, klettum eða björgum, eða utan í bröttum aurum eða skriðum, en sums staðar niðri í fjörunni, sem er oftar grýtt en sendin. En skuli landleiðin farin milli fjarða, er yfir að fara snarbrött skörð, sem Vestfirðingar kalla heiðar, og er brúnin víða svo mjó, að næstum má svo að orði kveða, að ferðamaðurinn geti haft fótinn í sitt hvorri sveitinni, þegar upp er komið. Og sum þessi skörð geta oft og tíðum að vetrinum verið alls ófær nema allra fráustu og færustu fjallgöngugörpum og valda því ýmist hörkur eða fannkyngi.“

(Guðmundur G. Hagalín: Ég veit ekki betur, sjálfsævisaga, 1. bindi, bls. 5, önnur útgáfa, AB, Rvk. 1978)

« September »
S M Ş M F F L
    1 2 3 4 5
6 7 8 9 10 11 12
13 14 15 16 17 18 19
20 21 22 23 24 25 26
27 28 29 30